خب، بذار از اینجا شروع کنم... ❤️
از بچگی عاشق درست کردن کیک و شیرینی بودم. هر وقت درسهایم تمام میشد و کمی وقت اضافه داشتم، به جای اینکه آن را صرف کار دیگری کنم، میرفتم سراغ آشپزی و شیرینیپزی. درست کردن یک کیک ساده برایم فقط پختن یک شیرینی نبود؛ همیشه از اینکه میتوانستم چیزی را با دستهای خودم خلق کنم، لذت میبردم.
اما وقتی به دوران دبیرستان رسیدم، همهچیز کمی جدیتر شد. بیشتر وقتم صرف درس خواندن و آماده شدن برای کنکور میشد و دیگر فرصت چندانی برای شیرینیپزی نداشتم.
آن روزها هدف بزرگی در ذهنم داشتم؛ دوست داشتم مثل پدرم یک مهندس مکانیک موفق و درجهیک شوم. کنکور را جدی دنبال کردم و در نهایت، بدون سهمیه، در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه اصفهان، دوره روزانه قبول شدم.
مهندسی را خواندم، لیسانسم را گرفتم و وارد دنیای کار شدم. کمی بعد، یکی از همکلاسیهایم به خواستگاریام آمد و با هم ازدواج کردیم. ❤️
بعد از دانشگاه، حدود یک سال و نیم به عنوان مهندس ارشد طراح رویت (Revit) در یکی از شرکتهای خوشنام حوزه تأسیسات ساختمانی و بیمارستانی، یعنی شرکت همگون، فعالیت کردم.
همهچیز ظاهراً داشت همانطور که برنامهریزی کرده بودم پیش میرفت؛ یک رشته دانشگاهی خوب، یک شغل تخصصی و مسیری که میتوانست آینده شغلی مطمئنی برایم بسازد.
اما یک چیز همیشه سر جایش بود؛ علاقهای که هیچوقت از ذهنم بیرون نرفت.
از همان سالهای دانشگاه و حتی در تمام مدت کارم، همیشه ته ذهنم به این فکر میکردم که یک روز قنادی خودم را داشته باشم و دوباره برگردم سراغ همان چیزی که از کودکی دوستش داشتم.
بالاخره رسید به جایی که دیگر نمیتوانستم این علاقه را نادیده بگیرم.
از فروردین ۱۴۰۴ تصمیم گرفتم از شغلم استعفا بدهم و مسیر جدیدی را شروع کنم.
و اینجا بود که «کیک دارچین» متولد شد. 🎂❤️
البته شروع این مسیر اصلاً ساده نبود.
همهچیز را تقریباً از صفر شروع کردم؛ از یادگیری تکنیکهای پایه گرفته تا پختن کیکهای مختلف، خامهکشی، فیلینگ، فوندانت، طراحی و اجرای مدلهای مختلف.
در کنار بعضی از بزرگترین و مطرحترین اساتید این حوزه در اصفهان و ایران آموزش دیدم و آنقدر تمرین کردم، خراب کردم، دوباره ساختم و یاد گرفتم تا کمکم توانستم به سبک و کیفیتی که خودم میخواستم نزدیک شوم.
برای من قنادی فقط یاد گرفتن چند دستور پخت نبود. واقعاً خاک این کار را خوردم تا بفهمم چطور میشود یک کیک خوشطعم و در عین حال زیبا ساخت؛ کیکی که فقط ظاهر خوبی نداشته باشد و وقتی اولین برش آن خورده میشود، طعمش هم به اندازه ظاهرش دوستداشتنی باشد.
امروز که به گذشته نگاه میکنم، از تصمیمی که گرفتم واقعاً خوشحالم.
ترک کردن مسیری که سالها برایش درس خوانده بودم و برای ساختنش تلاش کرده بودم، تصمیم سادهای نبود. مهندسی برای من فقط یک رشته دانشگاهی نبود؛ بخشی از سالهای مهم زندگیام را برای آن گذاشته بودم. اما گاهی شجاعت واقعی این نیست که در مسیری که شروع کردهای تا آخر ادامه بدهی؛ گاهی شجاعت این است که بپذیری مسیرت را عوض کنی و برای چیزی که واقعاً دوستش داری، دوباره از صفر شروع کنی.
من این شجاعت را به خودم بدهکار بودم.
و امروز «کیک دارچین» برای من فقط یک قنادی خانگی نیست.
کیک دارچین نتیجه سالها علاقه، یادگیری، تمرین و بالاخره جرأت دنبال کردن یک آرزوی قدیمی است.
اینجا قرار است کیکهایی ساخته شوند که فقط برای زیباتر کردن میز تولد نباشند؛ قرار است بخشی از لحظههای شیرین زندگی شما باشند. همان لحظههایی که سالها بعد، شاید خود کیک یادتان نباشد، اما خاطره جشن و آدمهایی که دور آن جمع بودند، هنوز در ذهنتان مانده باشد.
خوشحالم که امروز میتوانم چیزی را که از کودکی دوست داشتم، با شما قسمت کنم.
به دنیای کیک دارچین خوش اومدین. 🎂❤️